درآستانۀ انتخابات

(عبدالقيوم فدوی)

   ما، درمقطع زمانی ای قرارگرفته ایم که نزدیک است پروسۀ انتخابات پارلمانی برگزارشود و مردم مسلمان افغانستان برای انتخاب وکلاء و سناتوران به پای صندوق های رأی بروند وشخصیت های واجد شرایط را به حیث نمایندگان خویش برگزینند.

   تعداد کثیری ازشخصیت های مختلف، اعم ازخانم ها و رجال سیاسی، فرهنگی وعلمی نیزبرای کسب آراء مردم، کمپاین های تبلیغاتی خود را درهرکوی و برزن سراسرکشور آغازکرده اند و روزبروز رقابت ها و مبارزات ورقابت های انتخاباتی درمرکز و ولایات گرم و گرمتر شده می رود.

   کاندیدان ولسي جرگه درجریان کمپاین های تبلیغاتی خویش ، کوچه هاا و بازارها را بانصب عکس ها، پلاکارت ها، شعارها وبنیرهای شان رنگین ساخته و چینلل های رادیوها، تلویزیون ها ومطبوعات را نیز درسطح وسیعی به خودشان اختصاص داده اند.

   درعین حال، وقتی انسان درهرخانه، کوچه، مسجد، تکیه خانه، محفل و مجلس می بیند، اززنان تامردان، ازبزرگان تا جوانان ونوجوانان، همگی ازانتخابات و شخصیت های کاندید شده حرف می زنند و راجع به هرکدام با دیدگاه های متفاوتی تبصره و ابراز نظر می نمایند.

   یکی ازشخص خاصی انتقاد می کند، دیگری باگرمی وشوق زیاد طرفداری می نماید، آن دیگری ازخودش بی تفاوتی نشان می دهد و همینطورهرکدام با دیدگاه های متفاوتی مثل دید قومی، نژادی، حزبی، سمتی، مذهبی، زبانی وامثال آن نگاه می کنند

   اما واقعیت امراینست که انتخابات دریک نظام مبتنی بردیموکراسی، یک اصل کاملاً پذیرفته شده و سرنوشت سازبوده وبی تفاوتی اختیارکردن دربرابرآن را برنمی تابد وعاقلانه هم نیست.

   برفرض مثال، اگریک عضوجامعه بخواهد يك  شخص واجد شرایط، فعال، دانشمند، دلسوز وخدمتگزار را به حیث نمایندۀ خود به شورای ملی بفرستد، راه معقولش شرکت فعال درانتخابات است.

   اگراو ازخودش بی تفاوتی نشان دهد ومثل او کسانی دیگری نیزدراین رابطه احساس مسئولیت ننماید، نتیجه چه می شود و سرنوشت پارلمان به کجا می انجامد؟

   مگرغیرازاینست که افراد رند و چالاک ومعامله گر، وابستگان به بیگانگان، جای شخصیت های واجد شرایط را پرساخته ، سرنوشت مجلس پارلمان کشور را بسوی نفاق وشقاق و ده ها نابسامانی دیگر سوق خواهند  داد؟

   مگرنه اینست که همچو نمایندگان ناخواسته ای، مسیرکاری پارلمان را به سوی خواسته های شخصی یا قومی، یا زبانی و یا بدتراز آن به سمت خواسته های بیگانگان انحراف خواهند بخشید؟

   بخواهد شخصی فعالانه درانتخابات اگرچشم انداز متفاوتی دارند.

   به هرحال، درمجموع  بعضی ها بربعضی دیگر، انتقادمی کنندکه دردورۀ تصدی فلان پست وفلان مأموریت یا به صفت نمایندۀ مردم درمشرانوجرگه یا ولسی جرگه کارقابل توجهی برای مؤکلین شان انجام نداد وازاین قبیل انتقادات و گله وشکایات وانتقاداتی به هرطرف مثل باران می بارد.

   که شوروشوق خاصی درسراسرجامعه بوجودآمده وزمزمه های زیادی پیرامون عملکرد کاندیدان درهرجلسه ومحفلی نقل می شود.

   اما سوال اینجاست که کدام کاندید پس ازرسیدن به مقصد وورود به شورای ملی، به درد و رنج مردم محروم وآسیب دیدۀ افغانستان که فقرو بیکاری و ناامنی تاروپود جامعه را درنوردیده  واین مردم مقاوم ودشمن ستیزرا به سختی فشارمی دهد، رسیدگی خواهند کرد؟

   ازاینرو، بدورازهرگونه یأس و ناامیدی، برمااست تا درقبال سرنوشت خودو نسل های آینده، احساس مسئولیت وادای دین ووظیفه نمائیم وبه شایستگانی رأی بدهیم تا توان کاری و مسئولیت پذیری واقعی، همراه با صداقت و درایت داشته باشند.

   به کسی رأی بدهیم که درآینده سرنوشت این آب وخاک و این مردم رنج کشیده را به بازی ومعامله گری هاي شخصي نگیرد.

   به امید موفقیت های هرچه بیشترشایستگان، راست قامتان ووطن دوستان! (۱)

 E-mail:aq.fedawi@yahoo.com

------------------------------------------------------------------

(۱) - این مقاله درمجله شبنم سحر نیز به نشررسیده است