جشن استقلال ما پاينده باد !

(عبدالقیوم فدوی )

     افغانستان هم سرزمین عجیبی است !

    اگربيشتردقيق شويم برداشت ما اين خواهد شد كه شاعر نکته سنجی تعبيركرده بود كه :  

   "سرزمینی است که ایمان فلک برده به باد" !

   سرزمینی كه وجب به وجب خاكش و قطعه قطعۀ سنگش با خون جوانان آزادی خواهش رنگین است.

   بزرگترین و بارزترین خصوصیت باشندگانش هم اینست كه سلطۀ هیچ زورگوی بیگانه را هرگز نمی پذیرند.

   بلی، افغانستان خطه ای است كه در طول تاریخ پراز فرازونشيبش افتخارمندانه، پوزه های كشورگشایان وغارتگران واستعمارگران زيادي را به خاك ذلت مالیده و به شكست های مفتضحانه مواجه ساخته است!!

   بقول برخی نویسندگان، افغانستان كشوریست كه فردفرد باشندگانش آزادیخواه است و استقلال طلب و زیر بار حاكمیت   هیچ ستم گستر و زورگوئی هم نمی روند.

   مردم این كشور با نرفتن به زیر یوغ استعمار و استعباد قدرتمندان زمان، باقرباني هاب بيشماري كه درراه حصول آزادي واستقلال خويش تقديم نموده واز اينرو،‌ اين سرزمين ستم سوز، قلب فخر آفرین قارۀ آسیا لقب يافته است.

   درگذشته های تاریخ، این كشور، جنگ آوران ، توسعه طلبان و ویرانگران زیادی برای زور آزمائی با باشندگان این سرزمين در مقاطع مختلف، از هر طرف هجوم آورده اند، اما به حول و قوۀ الهی(ج) سنگین ترین ضربه ها را از نیاكان دلاور و سلطه ناپذیر ما دریافت داشته اند!!

   جنگ های معروف و خونینی كه بین افغان ها و كشورگشایان بریتانیائی رخداده و اخصاً در جنگ مشهور "سوم افغان و انگلیس" كه در حد فاصل بین كابل و جلال آباد بوقوع پیوست، جز یك نفر نیمه جان، به نام داكتر برایدن كه خودش را به محل استقرار نیروهای بریتانیا در درۀ خیبر رساند، باقی شانزده هزار عسكر تا به دندان مسلح انگلیس ها بدست بسیجیان مسلمان و نیروهای مردمی افغان به خاك و خون كشانده شدند و به دشمنان  خویش چنین وانمودند كه هیچ پرچم بیگانه ای برفراز بام كشور ما نمی تواند به اهتزاز درآید.

   وقتی انگلیس ها چنان ضربۀ هلاکتباروعبرت آموزی را از آزادیخواهان افغان دریافت داشتند، جز اینكه استقلال این كشور تسلیم ناپذیر را به رسمیت بشناسند، و به ارادۀ مردم سلحشورمرز و بوم تن بدهند، چارۀ دیگری نیافتند.

   بناءًً دربيست وهشتم  اسد 1298 هجری شمسی، با همت بلند نیاكان ما، پرچم پربه زنجيركشيده شدۀ افغانستان ازچنگال دژخيمان سلطه گراستعمار قدیم انگلیس آزاد و بر قلۀ رفیع پامير، يعني بام دنیا به اهتزاز درآمد و افتخارات عظیمی را برای نسل های آتیه به ارمغان آورد.

   البته گفتنی است كه در دوران هجوم وحشیانۀ روسها نیز جهاد مردان این كشور دشمن ستیز در برابر آنها مردانه و قهرمانانه قیام كردند و نیروهای اردوی سرخ شوروی ها را که گفته می شد برای به پیروزی رساندن شوروی ها در جنگ سوم جهانی تربیت شده وبرای تمرین سرکوبی به افغانستان اعزام شده بودند، مردم سلحشورو باايمان ما ،‌ با قربانی دادن نزدیک به دومیلیون انسان وارسته و آزاد اندیش، آنهم بادستان خالی و قدرت شکست ناپذیرایمان، دشمنان سوگند خوردۀ تجاوزگررا چنان به شكست قطعی  و رسوائی های افتضاح آمیزی روبرو ساخت که تاریخ نذیرش را تا آن زمان كمتر بخود دیده بود!!

   زمین گیرشدن وبزانو درآمدن عساکر مجهز وخون آشام شوروی دربرابر آزادیخواهان پابرهنۀ افغان، بزرگ ترین دست آوردی بود که نه تنها کشورعزیز وآسیب دیدۀ افغانستان، بلکه جهان را نیز از شر وحشت ، دهشت وبربریت عساکر مغرور      سرخ  شوروی که همواره به سوی باشندگان روی زمین چنگ ودندان نشان می دادند و همۀ بشریت را به نابودی تهدید می کردند که یا بیائید به نظام بی خدائی کمونیزم سرتسلیم فرود آورید یا دربرابر تشعشعات انفجارات سلاح های اتمی شوروی ها به نابودی تن دهید، نجات بخشید.

   دراخیر ضمن اتحاف درود و تحیت بر ارواح پاك شهداء راه اسلام و آزادی ميهن، نودويكمين  سالروز پرمیمنت استقلال كشور فخر آفرین افغانستان را  خدمت یكایك هموطنان گرامی تبریك و تهنیت گفته، برای آنانیكه هنوز برسلطۀ تفنگ تكیه و تاكید دارند، عقل سلیم و برای کافۀ ملت خداجوی افغانستان از بارگاه خداوند متعال(ج) صحت، سلامتی، موفقیت، صلح وترقی آرزو می کنیم .

   جاودانه باد آزادی و آباد باد افغانستان عزیز.

 aq.fedawi@yahoo.com